Het Bayerische woud

Prachtige vergezichten, je waant je in een groene oase met in elk dorp wel een bakkerij waar je versgebakken broodjes kan kopen. Het Bayerische woud één van de mooiste streken van Duitsland waar het op één dag vier verschillende seizoenen kan zijn. Van een zonovergoten middag naar een regenachtige avond tot rond het vriespunt in de koele nachten.

Wie in de buurt van het dorpje Grafenau het boomtoppen pad bezoekt zal dit de rest van zijn leven blijven heugen. Een op palen gemaakt wandelpad op een hoogte van 25 meter maakt het mogelijk om te wandelen tussen de boomtoppen van het Bayerische woud. 

Met twee vingers duw ik tegen de stam van een enorme den die ineens begint te bewegen. Kanjer kijkt zijn ogen uit en probeert het zelf ook even. Zijn kleine kinderhanden laten de boom bewegen alsof er plotseling een orkaan aan land is gekomen. Over de reling kijkt hij naar beneden en begrijpt nog niet echt hoe het kan dat hij met zo weinig kracht zo een reus van een boom kan bewegen.

We vervolgen onze weg omhoog en komen na een kwartier op veertig meter hoogte uit. Ver boven de toppen van de bomen van het Bayerische woud kijken we uit over de schilderachtige dorpjes en schitterende grasvlaktes. De zon schijnt fel en we strijken even later meer op een terrasje in het bos, een ijskoude pils van Duits formaat en een overheerlijke curryworst worden geserveerd, Kanjer geniet van zijn oversized cola en Patat. Terwijl het boze oog een slok neemt van haar halve liter bier. Het Bayerische woud, zomogelijk de enige plek in Europa waar je niet struikelt over het massatoerisme en dat mag wat mij betreft voor altijd zo blijven.

#Mollemalen

De dikke van Dale gaat nog dikker worden nu er sinds gisteren ongetwijfeld het woord mollemalen in komt te staan. Vanaf nu kunt u elke willekeurige fietser die zit te beuken, harken en maar doorgaat aanspreken met de zin “wat zit je lekker te Mollemalen”. Wat een superheld is deze nuchtere man die in zijn uppie ontsnapte en daarna ruim dertig kilometer mollemaalde naar de finish.

Ik pleit er voor dat oeverloos zeiken, zaniken en zeuren vanaf nu Simonsen gaat heten. In de van Dale zal komen te staan ..Simonsen betekenis op alle slakken zout leggen en maar door zaniken. Of wat dag je van Peter erren, het te pas en te onpas in televisieprogramma’s verschijnen om je zakken te vullen.

Tot slot kan het werkwoord Rutteren natuurlijk niet ontbreken in het moderne woordenboek, Rutteren is het tergend langzaam formeren van een kabinet. En wat dacht u van Pechtolden het irriteren van alles en iedereen.

Lieve pa en ma

Vijftig jaar lief en leed, iets om trots op te zijn. Het was 1967, de Coolsingel lag half open omdat de metrolijn werd aangelegd. Joop en Leny stapten in het huwelijksbootje, een bootje dat vandaag al weer vijftig jaar vaart. Alles op televisie was nog zwart/wit en de eerste reclame deed zijn entree op de beeldbuis, alleen niet op zondag wat is er veel veranderd. Die enorme verandering van alles maakt het allemaal nog mooier dat jullie al vijftig jaar samen zijn. 

Vier jaar later kregen jullie een zoon, op de grondherendijk in Rotterdam Charlois begon jullie leven als kersverse ouders. Toen er in 1974 een dochter bijkwam werd het huis te klein en verhuisde jullie naar Pendrecht, het telefoonnummer 806825 zit nog in mijn geheugen gegrift ondanks dat we daar in 1981 al vertrokken om te gaan wonen in Poortugaal, wat later werd geannexeerd door Hoogvliet. Een jaar later werd Lisette geboren en was ons gezin compleet.

Pa, wat ik bewonder aan je is je tomeloze energie en doorzettingsvermogen, zowel met hardlopen en fietsen. Ik weet niet hoeveel uur ik in mijn leven achter je aan gefietst ben maar vaak tijdens een ritje in de bergen in Duitsland op vakantie als je wel even een korte weg wist heb ik je vervloekt omdat we soms uren omreden. Zelfs niet lang geleden na mijn één na laatste marathon fietste ik een stukje met je mee via de Botlekbrug naar Spijkenisse en ik moest op mijn tanden bijten om je bij te houden.

Ma allereerst van harte gefeliciteerd dat ook u het vijftig jaar met pa hebt uitgehouden. Één van mijn eerste herinneringen is dat u mij kwam ophalen van de kleuterschool,  het moet herfst zijn geweest want we liepen door de bladeren en zongen herfst herfst wat heb je te koop, duizend kilo bladeren op een hoop. Eind jaren zeventig gingen we op vakantie en Maris en ik zaten achterin, de auto afgeladen met spullen zodat hij bijna door zijn assen dreigde te zakken. Als Tom Tom ergens zijn inspiratie vandaan heeft gehaald dan moet het wel van jou zijn geweest. Feilloos dirigeerde je pa die chauffeur was naar Zuid Frankrijk, pa die een richtingsgevoel van een ongeleid projectiel heeft kan tot de dag van vandaag maar niet begrijpen hoe je dat doet. Vandaar dat hij nog steeds rondrijdt zonder navigatie, want zijn navigatie dat ben jij. 

Pa en oldtimers is ook een verhaal apart, nog ver voor de uitvinding van marktplaats speurde hij oude auto’s op in de particulier, voor de jongere gasten dit was een soort krantje waarin alles stond wat heden ten dage op marktplaats staat. Even naar Oostvoorne om een Volkswagen tl op te halen en op de terugweg viel de uitlaat eronder vandaan, de vele amazones en Citroën ds-en, Volkswagen golfjes en Bmw-tjes 2002 die daarna de revue passeerden hadden allemaal een eigen verhaal. 

Ma, jij zweert sinds de Golf die jullie in 1974 kochten tot de dag van vandaag bij het merk Volkswagen. Sjoemelsoftware of niet, vele keren besloten jullie op een zaterdag aan het eind van de middag om jullie oude golfje in te ruilen voor een nieuwe als pa je weer eens had mee gelokt naar de showroom. Jullie huwelijk met de Volkswagen golf  houdt inmiddels ook al 43 jaar stand. Het is zelfs al zo erg dat Ma er heilig van overtuigd is dat ze niet in staat is om een ander merk te besturen. Ik heb wel eens stiekem in je rijbewijs gekeken of je niet per ongeluk een rijbewijs VW in plaats van BE hebt gehaald.

Deze speech zou met gemak kunnen veranderen in een boek van 300 pagina’s met alle anekdotes en belevenissen die jullie de afgelopen vijftig jaar hebben meegemaakt in voor en tegenspoed, als ik een titel voor dit boek zou moeten verzinnen zou dit ongetwijfeld “50 tinten geluk” zijn.

Ik zou deze speech graag eindigen met de wens dat jullie nog vele jaren in goede gezondheid samen kunnen genieten van elkaar, jullie kinderen, kleinkinderen familie en vrienden.

Rivaliteit heeft grenzen

Rivaliteit heeft grenzen, als Feyenoordsupporter in hart en nieren , opgegroeid in Rotterdam Zuid ben ik nu stil van het feit dat een tragische gebeurtenis heeft plaatsgevonden bij een speler van de club uit Amsterdam. Nooit keek ik tot op heden zo naar beelden van een speler van Ajax. Maar de beelden van een talentvolle jonge speler die plotseling getroffen is door hartritmestoornissen en daardoor nooit meer zal schitteren op het veld komen keihard binnen. De spelvreugde van deze voetballer die met zijn vrienden voetbal leerde spelen op pleintjes, zijn balvaardigheid en de manier waarop hij één leek te worden met de bal. Alhoewel de kans dat hij weer de oude wordt klein is, is hopen op een wonder het minste wat we kunnen doen. 

Vanuit Rotterdam wens ik Nouri, zijn familie en vrienden heel veel sterkte.

Schadevergoeding

Je kan dus in ons land spijbelen en daarna gaan zitten janken dat je niet met je hoofd op een schoolfoto staat. Dat de rechtbank hier nog serieus op ingaat en deze mensen een schadevergoeding toekent is werkelijk van de zotte. Als je onverhoopt je kind een middagje te vroeg op vakantie meeneemt staat de marechaussee je op Schiphol op te wachten om je een boete te geven. Maar hou je je kinderen thuis vanwege het offerfeest en kunnen ze daardoor niet verschijnen op een schoolfoto dan ontvang je daarvoor een schadevergoeding. Nederland is compleet de weg kwijt en ik vrees dat het allemaal alleen maar erger gaat worden. Mocht u begin september nog een paar dagen goedkoop buiten de schoolvakantie op vakantie willen, boek dan gerust een midweekje CenterParcs.

Van 31 Augustus tot en met 4 september mag u volgens de rechter u kinderen thuis houden voor het offerfeest. Als de school in deze week toevallig op schoolreis gaat of de schoolfotograaf komt langs dan valt u extra met u neus in de boter want dan heeft u recht op extra compensatie.

Zomervakantie

Op het schoolplein staan de ouders gespannen te wachten tot hun kroost door de rijkelijk versierde deur komen. Uit de boxen schalt muziek met de tekst summerholiday en sommige juffen staan te dansen in de hal. Het is zonnig en bij uitstek een prachtige dag om een lange zomervakantie te beginnen. De eerste kinderen komen afgeladen met knutselwerkjes, rekenopgaven, leesvoer en door het jaar heen vergeten gymspullen het plein op.

De ouders op het schoolplein turen naar het schermpje van hun smartphone terwijl ze alles vastleggen voor later. De schoolvakantie is begonnen, even zes weken wat anders dan leren. In de verte zie ik Kanjer aan komen lopen. “Ik ben over naar groep vijf”, zegt hij met een glimlach. Trots toont hij mij zijn rapport en zijn tafeldiploma. Dan scheurt hij een kado open. “Kijk een mooie pen met een schrift, deze heb ik van de juf gekregen”, mompelt hij.

Met twee volle tassen afgeladen met opdrachten, en zijn broodtrommel wandelen we naar huis. “Yes, vakantie…..en die duurt echt heeeeeeel lang”, roept de kleine doerak.

Mijn favoriete praatpaal 

Tot vandaag had je twee zekerheden in het leven. Het was begin jaren negentig en ik was op weg met mijn bejaarde Volkswagen toen hij opeens begon te sputteren. Ik stuurde hem de vluchtstrook op en liep naar de gele praatpaal, het onmiskenbare baken langs ’s lands herenwegen. Een vriendelijke stem stond mij te woord en vroeg mijn locatie. Een uur of wat later kwam de ridder van de weg in zijn knalgele auto mij redden uit deze benarde situatie. 

Een jaar of tien eerder vloog er een soort vliegwiel van mijn vaders Amazone en werden we geholpen dankzij de gele praatpaal. Vanaf vandaag zijn de palen verdwenen, wie had in de jaren zeventig ooit kunnen denken dat we zonder hem konden. Maar één ding zal ik meer missen dan de gele praatpaal, het weerbericht voorgelezen door Helga van Leur. Ze nam samen met de praatpaal afscheid van de televisie, zij was mijn favoriete praatpaal. Bedankt Helga voor al die mooie weerberichten.